Kunsthistoricus in de kijker: Jan Six

Iedere maand vindt u hier een nieuw interview met een kunsthistoricus die zich in de kijker heeft gespeeld. In de maand juli geeft Jan Six antwoord op de tien vaste vragen.

Jan Six (32 jaar) is directeur van Jan Six Fine Art, Amsterdam (www.jansix.nl)
Hij studeerde tussen 1998 en 2003 Kunstgeschiedenis (nieuwere tijd) en Archeologie in Amsterdam.

1.Waarom ben je kunstgeschiedenis gaan studeren?

De gedachte "waarom niet" springt natuurlijk snel in m'n gedachten, maar de uiteindelijke reden was dat ik graag wilde begrijpen wat de collectie kunst van mijn familie inhoudt. Praktisch niet onderzocht op een aantal hoogtepunten na, is de collectie Six een droom voor iedere kunsthistoricus. Tevens had ik al vroeg de belangstelling voor de kunsthandel en merkte dat er maar een manier is om daar een rol in te gaan spelen; via het vergaren van kennis en kunde.

2.Welke verwachtingen had je aangaande je toekomstige carrière en wat is daarvan uitgekomen?

Vanuit een kunsthistorisch perspectief geen grote verwachtingen, omdat het veilingwezen snel duidelijk maakte dat vrijwel alle afgestudeerde kunstgeschiedenis studenten erg ‘twee dimensionaal' zijn. Men leert vooral via reproducties en het aanzien van kunstwerken in een museum, zelden wordt het object totaal, d.w.z. ‘driedimensionaal', onderzocht. In de eerste maanden bij Sotheby's in London leerde ik echt begrijpen hoe een schilderij in elkaar steekt en hoe een schilder te werk ging/gaat. Waar het in mijn vak om gaat is het oog, de gave hebben om een grote hand van een kleine te onderscheiden. Dit werd totaal genegeerd tijdens mijn studie en dus kon ik ook geen grote verwachtingen hebben. In feite ging er na m'n studie een nieuwe wereld open!

3.Wat beschouw je als een succesmoment tijdens je loopbaan als kunsthistoricus? Waar ben je echt trots op?

Het succesmoment waar ik in kunsthistorisch perspectief echt trots op ben is de ontdekking van een schilderij van Adriaen Brouwer. Tot vrijwel de catalogus werd gedrukt, geloofde de senior experts in London niet in het paneel en worstelde ik enorm met de experts die de schilders in z'n nabije omgeving onderzoeken. Gelukkig geloofde de Brouwer expert, Konrad Renger er wel in, en tegenwoordig hangt het in de eregalerij van het Museum van Schone kunsten in Antwerpen. Elk bezoek daar geeft fantastische kick; je hebt het werk als het ware weer tot leven gewekt na al die eeuwen en de visie op Brouwer's werk verbreed. Trots ben ik op de medeontdekking van het kleine zelfportret van Rembrandt, wat verkocht werd op een plaatselijk kleine veiling in Engeland. Niet zozeer dat ik deel droeg aan de ontdekking, maar wel dat ik mijn gevoel heel nauwkeurig voelde; direct gaf ik aan dat het werk van Rembrandt kon zijn, terwijl men in de kunsthistorische wereld zeker een half jaar wachtte tot Van de Weterings oordeel.
 
4.Wat zijn je plannen op de korte en langere termijn?

Na zes jaar bij Sotheby's in Londen en Amsterdam een geweldige tijd genoten te hebben, is de galerie Jan Six Fine Art op weg om te groeien en bloeien.  De komende jaren wil ik mezelf verder trainen in het vinden van belangrijke schilderijen en tekeningen, mijn internationale netwerk uitbreiden en een actieve bijdrage leveren aan de kunst scene in Amsterdam. Op langere termijn zou ik graag nog een periode in New York willen opereren en wellicht ooit eens een boekje schrijven over de handvaten van het kunst kritisch kijken.

5.Welk kunsthistorisch boek maakte een verpletterende indruk op jou, was/is misschien zelfs richtinggevend voor je werk?

Met stip op een; Rembrandt, a painter at work door Ernst van de Wetering. Overigens kan ik niet wachten tot de uitgave van (deel 2) Rembrandt, the painter's mind! Waren meer kunsthistorici maar bedacht op het feit dat je uiteindelijk de meeste antwoorden vindt in de schilderijen zelf, temeer we zelf nooit en te nimmer aanwezig waren toen ze geschilderd werden.

6.Als het mogelijk was terug te gaan in de tijd, welke kunstenaar of kunsthistoricus zou je willen ontmoeten? Wat zou je hem of haar willen vragen?

Sir Anthony van Dyck. Ik zou een hoekje opzoeken in z'n studio en dagenlang genieten wanneer hij bezig zou zijn grote historische doeken vol te schilderen. Ik zou hem niets vragen, alleen kijken.

7.Van welk kunstwerk of gebouw gaat jouw hart sneller kloppen en waarom?

Michael Sweerts' zelfportret in het Oberlin Museum, Ihio. Ik zag het onlangs in The Metropolitan in New York met twee dierbare vrienden en wanneer je dat werk in het echt ziet, valt er een stilte om je heen en door de absolute echtheid van het werk lijkt het wel of je echt voor Sweerts zelf staat. Kippevel..

8.Welke tentoonstelling heb je als laatste gezien? En wat vond je ervan?

De Amsterdamse grachtengordel: de uitbreiding van Amsterdam in de Gouden Eeuw in het Rijksmuseum. Voor het eerst hangen alle bekende ‘Gouden bochten op een rijtje, waaronder de versie van de familie. Als kind al wilde ik ze vergelijken en het is prachtig dat te kunnen doen. Ik geloof erg in kleine goed onderbouwde tentoonstellingen die voor een breed publiek interressant zijn. Waar ik echter nog meer naar uitkijk is de tentoonstelling Close examination: fakes, mistakes and discoveries in de National Gallery, London. Precies mijn vak; kijken, beoordelen, leren en weer kijken!

9.Wat verwacht je van een vereniging voor kunsthistorici?

Een mogelijkheid om veel gelijkgestemde geesten bijeen te brengen om de liefde voor de kunsten beter te begrijpen. Kunstgeschiedenis en zeker de kunsthandel is een vak voor einzelgangers; je ontdekt of leert nieuwe zaken vaak op eigen kracht. Een vereniging kan dit enigszinds doorbreken en je zeker verder helpen als je antwoorden zoekt op vragen waar je zelf niet uitkomt.

10.Welke tip of goede raad wil je je collega-kunsthistorici meegeven?

Kijk met je handen, en in godsnaam, kijk, kijk, kijk! En wanneer je het ziet; deel dit dan met zoveel mogelijk anderen!